Pelargonium se tradicionalno koristi od 19.veka za lečenje kašlja, prehlade, iritacija gornjeg respiratornog sistema i drugih oboljenja, kao sastojak mnogih prirodnih lekova. Lekovita svojstva Pelargoniuma su prvi put predstavljena u Velikoj Britaniji 1897. godine.
Lekovita svojstva biljke je Evropi predstavio Čarls Henri Stivens (Charles Henry Stevens). On je zapravo otkrio njeno dejstvo na tuberkulozu, pa se ona smatra i prvim lekom za tuberkoluzu, u to vreme u Velikoj Britaniji poznata kao “Stivensov lek”.
U publikovanim studijama prikazano je i razjašnjeno na koji način ekstrakt pelargonijuma deluje na viruse. Studija prikazuje i donose zaključke o njegovom delovanju i na bakterije od kliničkog značaja kao što su Streptococcus pneumoniae i Haemophilus influenzae, koje su česti uzročnici bakterijskih respiratornih infekcija.(1.)
Pelargonium (ekstrakt korena južnoafričke muškatle) je jedna od klinički najispitivanijih lekovitih biljaka za respiratorne infekcije, posebno infekcije gornjih respiratornih puteva (upala grla, krajnika, sinusa).
Na osnovu publikovanih kliničkih studija u Nemačkoj je ekstrakt pelargoniuma registrovan kao sa zvaničnom indikacijom za akutni bronhitis (2)., a neke zemlje kao što je Velika Britanija uvele su ga u nacionalne preporuke kao prvu liniju za kašalj (3.).
1. https://citeseerx.ist.psu.edu/document?repid=rep1&type=pdf&doi=a196e2b0c6079604a701f2d767ee66db59dc765a
2. https://www.ema.europa.eu/en/documents/herbal-report/final-assessment-report-pelargonium-sidoides-dc/pelargonium-reniforme-curt-radix-revision-1_en.pdf
3. https://www.nice.org.uk/guidance/ng120/resources/visual-summary-pdf-6664861405
